Reisverslag Amerika 2007 : Custer (Dag 4)

Voorbereiding
Route Verslag Foto's Links Contact

Dag 4 - Custer

DatumMaandag 27 Augustus 2007
PlaatsCuster
HotelBest Western Buffalo Ridge Inn
WeerVoormiddag: 30°C, Zonnig; Namiddag: 25°C, Licht Bewolkt
Afstand377 kmKlik HIER om de foto's te bekijken

We hadden de wekker vandaag om half zeven gezet, maar om half zes was ik al wakker, en om 6 uur zijn we dan toch maar opgestaan. Dan zouden we toch iets vroeger kunnen doorrijden, want het zou sowieso een drukke dag gaan worden. Dus snel gedoucht, maar toen Veerle haar haar wou drogen, sprong er een zekering van onze transformator (om het voltage om te zetten van 110 naar 220). Ik heb snel op internet gekeken waar we in de buurt een nieuwe zekering voor onze transformator zouden kunnen vinden, maar de winkels die ik gevonden had, gingen pas open rond 10u en we hadden het er niet voor over om zo lang te wachten. Dus dat moesten we later maar eens zoeken. Het was wel redelijk belangrijk dat we het hersteld kregen, want de oplader van de batterijen voor de camera werkte ook alleen maar op 220v.

Dan zijn we gaan ontbijten in het hotel en dat was heel uitgebreid en veel beter dan verwacht. Daarna snel uitgecheckt en verder gereden. Maar eerst moesten we nog gaan tanken en iets voor de lunch gaan zoeken (rond de middag zouden we weer ergens in the middle of nowhere zitten, dus niets te vinden). Een Subway (voor broodjes) was snel gevonden. Maar toen we gingen kijken, bleek dat deze nog niet open was, maar net toen ik de auto in achteruit zette, kwam er een vrouw naar buiten gerend om ons tegen te houden en blijkbaar konden we toch al een broodje kopen. Dus dat was wel een meevaller. Rond half negen konden we pas echt vertrekken.

Om 9 uur waren we in de buurt van Chimney Rock, nog een herkenningsteken van de Oregon Trail. Maar dit keer kon je het niet echt bezoeken, dus we hebben er snel een foto van getrokken en zijn verder gereden. Het is zeker niet de moeite waard om hier echt voor rond te rijden, maar we moesten toch passeren en dan is het wel leuk om een kleine afleiding te hebben.

Mammoth Site

En dan moesten we een lange rit maken naar South Dakota. Dat is dan ondertussen al de 4de staat die we deze reis bezoeken. Maar de rit ernaartoe is verschrikkelijk saai. Een constante afwisseling van eindeloze maïs- en graanvelden. Met af en toe vreselijk stinkende “boerderijen”. Ongeveer elke vierkante cm van hun velden staan vol met koeien, en op kilometers afstand ruik je de doordringende geur van urine. Dat moet leuk zijn om daar te werken.

Onderweg passeerden we nog Carhenge in de buurt van Alliance, dat is een soort van Stonehenge, maar nu dus gemaakt met auto’s. Dat was wel een leuke afwisseling met het vele rijden en we konden onze benen nog eens voor 5 minuten strekken. Een uur later waren we aangekomen bij Mammoth Site in Hot Springs. Daar zijn heel veel skeletten (tot nu toe een 60-tal) van mammoeten teruggevonden, en er worden er nog steeds nieuwe gevonden. Er wordt nog steeds gegraven daar en ze laten ook heel wat botten liggen op de exacte plek waar ze gevonden zijn. Het was heel interessant om dit te bezoeken, alleen de batterijen van mijn camera begaven het halverwege en ik heb altijd reservebatterijen bij, dus ook deze keer. Maar die deden het ook niet (is een ouder setje oplaadbare batterijen, dus die zijn waarschijnlijk aan het einde van hun leven). Dus dan met een beetje combineren van verschillende batterijen heb ik toch nog een stuk of 20 foto’s kunnen maken van de belangrijkste dingen. Dus toen we daar buiten waren zijn we heel snel een supermarkt gaan zoeken om nieuwe batterijen te kopen. Want er staat vandaag toch nog heel wat op het programma.

Daarna zijn we verder gereden naar Wind Cave NP, eigenlijk verwachte ik niet zoveel van dit park, maar we moesten er toch passeren, dus konden we het evengoed bezoeken. We waren nog maar net het park binnengereden en we zagen overal rond ons heen prairie dogs, echt honderden. Was heel leuk om ze bezig te zien. Alleen foto’s nemen was niet altijd even gemakkelijk. Als je maar iets dichterbij komt, dan beginnen er een hoop te fluiten en zijn ze allemaal weg. Maar ze zaten echt voor kilometers lang naast de weg, enorm veel. Dus mijn dag kon al niet meer stuk.

Net na de afslag naar het visitor center zagen we een aantal auto’s naast de weg staan. Ze stonden te kijken naar een groep bizons!! Dus snel de camera boven gehaald en foto’s getrokken. De bizons waren wel een stuk gemakkelijker om te fotograferen, die lopen tenminste niet weg en ze waren onverstoorbaar gewoon hun ding aan het doen. Ideaal dus.

Dan verder gereden naar het visitor center om te proberen om een toer te boeken voor de grotten. De grotten van Wind Cave zijn uniek in de wereld. Nergens anders is er “box work” in grotten te zien, en de grotten zijn veel complexer dan normale grotten, het is ook enorm uitgestrekt, ze hebben al 121 mijl aan gangen verkend, en dat zou nog maar 5 a 10 procent zijn van hetgeen er was. Er zijn daar nauwelijks gewone stalagmieten of stalactieten te zien. We hadden geluk, er was nog plaats vrij op hun volgende toer, de Natural Entrance Tour. De gids was met momenten best grappig en entertainend, en hij wist wel duidelijk waar hij over sprak. We vonden het een mooie rondleiding, alleen jammer dat de gids soms zeer snel voorbij dingen passeerden waar ik zelf toch wat meer tijd zou genomen hebben om rustig rond te kijken.

Ondertussen was het al vijf uur, en we wilden eigenlijk nog een wandeling gaan maken, de Elk Mountain Trail, maar eenmaal aangekomen bij het beginpunt van de wandeling, zag het er al helemaal niet meer zo interessant uit naar onze mening, dus we zijn maar snel verder gereden. De naam van de wandeling was in ieder geval niet gestolen, we zagen daar al direct een stuk of 4 wapiti’s rondlopen.

Prairie Dogs

Dus toen hebben we maar de laatste rit ingezet, naar het hotel. Maar wel tegen de fenomenale snelheid van gemiddeld 20 km/u, want we wilden zeker niets van wildlife missen. Gelukkig waren we 1 van de laatsten die nog in het park waren, dus het was lekker rustig. We zijn onderweg nog veel bizons tegengekomen, en nog minstens een 50-tal herten, verspreid over een tiental locaties. Om over prairie dogs nog maar te zwijgen. In het begin trokken we nog een foto van elk dier dat we tegenkwamen, maar dat was ook snel gedaan op deze manier. Het was wel de eerste keer dat we onze verrekijker goed hebben kunnen gebruiken tijdens deze vakantie.

Rond half zeven zijn we aangekomen aan ons motel, snel ingecheckt, en toen zijn we weer verschrikkelijk slim geweest. Toen we de rest van onze bagage wilden gaan halen in de auto, waren we de sleutels in de kamer vergeten, en we konden er dus niet meer in. Maar de jongen aan de receptie maakte er helemaal geen probleem van en maakte direct een nieuw setje sleutelkaartjes voor ons.

Dan zijn we nog iets gaan eten in Wrangler restaurant. We hebben daar allebei een toastje met kippenborst met champignons, kaas en ajuin besteld, met een soort van frieten. Maar naar goede gewoonte kregen we deze enorme portie weer niet helemaal op.



All Rights Reserved. Copyright (c) 2005-2019 ronan-veerle.be