Reisverslag Amerika 2007 : Hill City (Dag 6)

Voorbereiding
Route Verslag Foto's Links Contact

Dag 6 - Hill City

DatumWoensdag 29 Augustus 2007
PlaatsHill City
HotelBest Western Golden Spike
Weer26°C, Zonnig, af en toe licht bewolkt
Afstand320 kmKlik HIER om de foto's te bekijken

Deze ochtend zijn we opgestaan om 6 uur. Het is echt de vakantie van het vroege opstaan aan het worden. Maar nu moesten we nog vroeger opstaan dan anders omdat we op tijd moeten vertrekken. We zijn snel gaan ontbijten in de Best Western (prima hotel trouwens, behalve nogal gehorig, we hoorden de auto’s allemaal passeren in onze kamer, en ook de buren hoorden we goed). Het ontbijt was trouwens wel goed, en we hebben allebei weer typische Belgische wafels gegeten met Canadese siroop.

Minuteman Missile

En om half acht zijn we dan doorgereden naar Minuteman Missile National Historic Site, waar we dan rond 20 voor 9 aankwamen. We hebben hier een toer geboekt om 9 uur. We werden hier opgewacht door een ranger, die ons zou begeleiden naar het commando centrum waar we met eigen vervoer naartoe moesten rijden. Eenmaal aangekomen bleek dat we in 2 groepen van 6 personen opgesplitst werden voor het bezoek. Eerst werd er verteld wat voor kracht deze wapens hadden, en dat, om het de USSR lastiger te maken, de raketten op verschillende plaatsen zitten, verspreid over een straal van ongeveer 20 mijl. Zodat de USSR al redelijk wat raketten af zou moeten schieten, gewoon om die ene basis volledig plat te leggen. En dan mochten we naar binnen, en kregen we de plaatsen te zien waar het personeel verbleef. Met de lift werden we dan 12 meter naar beneden gebracht, daar was het eigenlijke commandocentrum in een bunker, waar constant 2 personen inzaten. Dat bezoek duurde ongeveer een uurtje, en dan reden we verder naar een raketsilo, waar nog een raket inzat, wel eentje zonder lading.

Daarna reden we verder naar het Badlands National Park. Bij de ingang vond de ranger dat mijn handtekening op mijn National Park Pass te weinig leek op diegene op mijn paspoort. En nu heb ik dat achteraf zitten vergelijken, en het is inderdaad geen exacte replica (dat zou pas argwaan moeten veroorzaken), maar ze lijkt er toch heel hard op… Vlak na de ingang was een eerste uitzichtpunt, dus daar snel een paar foto’s gaan nemen. Daarna doorgereden naar het begin van de Window Trail, en daar snel die wandeling gedaan (van wel 400 meter), op het einde had je een mooi uitzicht op de rotsen. En daarna hebben we de Notch Trail gedaan, die vanaf dezelfde parking vertrok. Die was eigenlijk veel leuker, en er zat ook minder volk op. Het was alleen wel oppassen voor ratelslangen, ik had die waarschuwingen weer beter niet zien staan, want in mijn gedachten zat er achter elke struik wel één. We moesten daar wel een redelijk instabiele ladder beklimmen, en een beetje langs een redelijk diepe afgrond lopen/balanceren, wat je toch niet moet doen als je veel last hebt van hoogtevrees. Maar op het einde van de wandeling werden we nogmaals beloond met een mooi uitzicht op de white river valley. Het probleem was wel dat we nu terugmoesten gaan over de weg die we al gedaan hadden, want het was geen loop. We merkten wel op dat een aantal koppels die een eindje achter ons liepen, het niet aangedurfd hadden om langs die afgrond te lopen. Het teruggaan liep heel goed, alleen die ladder terug naar beneden gaan was iets minder vanzelfsprekend, maar uiteindelijk wel best te doen.

Badlands NP

Het was al iets na de middag toen we terug aan de auto waren aangekomen, dus we gingen op zoek naar een picknickplaats. Maar aan het visitor center waren ze allemaal al in gebruik. Het was te warm om in de auto iets te eten, en om daar nu te staan wachten tot iemand anders klaar is met eten, ging er toch ook een beetje over. Dus zijn we nog eerst een andere korte trail gaan doen, namelijk de Cliff Shelf Nature trail. Die was helemaal niet speciaal, maar wel beter dan staan wachten. Dan snel teruggereden naar de picknickplaats, en nu hadden we meer geluk, er was plaats. Dus toen hebben we rustig ons lunchpakket opgegeten (hotdogs). En ik heb nog een beetje de kaart van het park bestudeerd om te kijken wat we deze middag zeker niet mochten overslaan. Na de lunch zijn we nog naar het visitor center gegaan, en daar begon net de film over het ontstaan van het park, dus die hebben we nog even meegepikt. Die was best interessant. Om 2 uur zijn we de laatste trail gaan doen, de Saddle Pass trail. Die stond aangeduid als zwaar, maar hij was maar 400 meter lang, dus die gingen we wel snel even doen. Dat hebben we wel geweten, die 400 meter was bijna recht omhoog. Maar dat ging eigenlijk nog verbazingwekkend vlot. Boven aangekomen hadden we ook een heel mooi uitzicht. Maar het lastige was dat we ook terug naar beneden moesten, en dat was een stuk lastiger. We konden ook rondgaan, maar dat zou dan een wandeling zijn van 12 kilometer. Dus dan toch maar naar beneden. Uiteindelijk ging het nog redelijk vlot, maar een paar momenten toch iets te vlot, toen ik naar beneden schoof. Dan zijn we verder gereden, en we kwamen aan de Fossil Trail, en die gingen we oorspronkelijk niet doen, maar vanaf de weg te zien zag hij er wel heel kort uit. Dus die hebben we dan snel ook gedaan. Maar dat was een beetje een tijdsverspilling. Dan hebben we nog alle uitzichtpunten gedaan. Er is aan een zandweg ook nog een prairie dog town, maar dat hebben we niet gedaan, want die hebben we nu al redelijk veel gezien, en morgen zouden we er normaal gezien ook nog eens zien. Daarna zijn we verder gereden naar ons hotel.

Daar aangekomen hebben we ons ingecheckt en zijn we direct doorgereden om iets te gaan eten, want we hadden vanavond nog iets gepland. We zijn iets gaan eten in de Alpine Inn. Daar had ik al heel veel goede dingen over gelezen op internet, dus die moesten we dan toch ook eens uitproberen. En het viel op dat het er goed was, we werden op een wachtlijst gezet. Er waren nog veel mensen voor ons, maar uiteindelijk hebben we toch maar iets van een 10 minuten moeten wachten. En dan hebben we Filet Mignon gegeten. (je had daar geen keuze, ze hadden maar 1 gerecht), maar die was inderdaad heel lekker. En de prijs was ook nog zeer schappelijk. Het is ook de eerste keer deze reis dat we meer dan 2 happen groenten hebben gekregen, en dat smaakte toch ook weer eens.

Mount Rushmore

Dan snel terug naar het hotel om ons op te frissen, en dan in het donker naar Mount Rushmore, waar om 9 uur de avondceremonie ging beginnen. Maar er naartoe rijden viel niet mee in het donker, er zitten veel herten daar in de buurt, en we zijn er ook veel tegengekomen. En als herinnering dat we echt moesten opletten, lag er ook een dood hert in het midden van de weg dat er een paar uur geleden nog niet lag, want we waren langs dezelfde weg gekomen. Vlak voor Mount Rushmore hebben we nog een grote wapiti tegengekomen, echt heel spijtig dat we daar geen foto van hebben kunnen nemen, want zo’n mooie hadden we nog niet gezien, hij had een heel groot gewei.

Eenmaal aangekomen in Mount Rushmore bleek dat de avondceremonie sinds kort om 8 uur begon, en niet meer om 9 uur, omdat het al vroeger donker werd. En de krantjes en internet waar die uren opstonden waren dus fout (er stond op dat het in augustus om 9 uur begon). De teleurstelling was natuurlijk wel groot. Maar we konden niets doen natuurlijk, en dan zijn we na snel een paar foto’s genomen te hebben, maar terug afgedropen naar het hotel.



All Rights Reserved. Copyright (c) 2005-2019 ronan-veerle.be